Teşbih, İstiare, Teşhis, Kinaye
Teşbih (benzetme): benzeyen ve kendisine benzetilen birlikte kullanılır ('Aslan gibi asker'). İstiare (eğretileme): yalnızca biri kullanılır ('Aslanlar cepheye koştu'). Teşhis (kişileştirme): insan dışı varlıklara insan özelliği verilir. İntak: konuşturma. Kinaye: sözün hem gerçek hem mecaz anlamının birlikte düşünülebilmesi. Tevriye: çok anlamlı sözcüğün uzak anlamının kastedilmesi. Tecahül-i arif: bilip de bilmezden gelme.
Sınavda Dikkat: Teşhis ile intak sık karıştırılır: konuşma varsa intak (teşhisi de içerir). Kinayede gerçek anlam da mümkündür, istiarede değildir.
