Cumhuriyet dönemiSIK ÇIKAR
Cumhuriyet Dönemi Şiir Toplulukları
Yedi Meşaleciler (1928) bireyci ve yenilikçi bir şiir istedi. Garip akımı (I. Yeni, 1941; Orhan Veli, Oktay Rifat, Melih Cevdet) ölçü-uyak ve süsü reddederek sıradan insanı, günlük dili ve şiirde şiirselliğe karşı bir anlayışı benimsedi. İkinci Yeni (1950'ler; Cemal Süreya, Edip Cansever, Turgut Uyar, İlhan Berk) imgeye ve anlam kapalılığına yöneldi. Hece ölçüsünü sürdüren Memleketçi şiir ve Nâzım Hikmet'in serbest toplumcu şiiri de dönemin önemli kollarıdır.
Sınavda Dikkat: Garip şiiri anlaşılırlığı, İkinci Yeni anlam kapalılığını ve imgeyi savunur; ikisi birbirine tepki olarak doğdu. Necip Fazıl ve Ahmet Hamdi Tanpınar topluluk dışı (bağımsız) şairlerdir.